27 Mayıs 1960 tarihinde, Türk Silahlı Kuvvetleri, Türkiye Cumhuriyeti tarihindeki ilk askeri darbeyi gerçekleştirerek yönetime el koydu. Bu müdahale, Başbakan Adnan Menderes liderliğindeki Demokrat Parti hükümetini devirdi ve siyasi hayatta derin izler bıraktı. Hareket, artan siyasi gerilimler, öğrenci olayları ve hükümetin muhaliflere yönelik baskıcı politikalarının ardından geldi. Darbenin ardından Milli Birlik Komitesi adıyla kurulan cunta, anayasa ve hukuk sisteminde köklü değişikliklere yol açtı.
1950'ler, Adnan Menderes liderliğindeki Demokrat Parti (DP)'nin yükselişine sahne olmuş, parti başlangıçta ekonomik liberalleşme ve siyasi özgürlükler getirmişti. Ancak 1950'lerin sonlarına doğru DP hükümeti, muhalif basın ve yargı üzerinde baskı kurarak giderek daha otoriter bir yapıya büründü. Özellikle İstanbul ve Ankara'da tırmanan öğrenci protestoları, Nisan-Mayıs 1960'ta hükümetin sert tepkisiyle karşılaştı. DP'nin muhalif faaliyetleri soruşturmak üzere kurduğu Tahkikat Komisyonu, kamuoyundaki hoşnutsuzluğu ve askeri rahatsızlığı daha da artırdı. 27 Mayıs 1960 sabahının erken saatlerinde, General Cemal Gürsel liderliğindeki genç subaylar, kendilerini Milli Birlik Komitesi (MBK) olarak ilan ederek kontrolü ele geçirdi. Darbe, Cumhurbaşkanı Celal Bayar, Başbakan Adnan Menderes ve diğer DP liderlerinin tutuklanmasına yol açtı; bu kişiler daha sonra Yassıada'da özel bir mahkemede yargılandı. Tartışmalı yargılamaların ardından, Adnan Menderes, Dışişleri Bakanı Fatin Rüştü Zorlu ve Maliye Bakanı Hasan Polatkan 17 Eylül 1961'de idam edildi. MBK, 1961'de kabul edilen ve çift meclisli parlamento, güçlendirilmiş yargı bağımsızlığı ile anayasa mahkemesi gibi kurumları getiren yeni bir anayasa hazırladı. Bu darbe, Türk siyasi tarihinde bir dönüm noktası olmuş ve ülkenin askeri müdahalelerle dolu bir dönemine kapı aralamıştır.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!